ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

24 12 2008
Advertisements




Με μόνο όπλο τους στίχους – 28 ποιήματα για τα γεγονότα των ημερών

17 12 2008

Αναδημοσιεύω από το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση e-poema

Το ηλεκτρονικό περιοδικό για την ποίηση e-poema παίρνει την πρωτοβουλία να συσπειρώσει εγνωσμένους Ελληνες ποιητές -της παλαιότερης και της νεότερης γενιάς- με στόχο μια διαφορετική αντιμετώπιση και τοποθέτηση έναντι της περιρρέουσας πραγματικότητας των τελευταίων ημερών. Με μόνο όπλο τους στίχους.

Συμμετέχουν με ποιήματα γραμμένα εν θερμώ ή, σε περιπτώσεις, με ήδη υπάρχοντα τα οποία προφητικά ταιριάζουν στην περίσταση, οι:

Μαριγώ Αλεξοπούλου, Νάνος Βαλαωρίτης, Γιώργος Βέης, Φοίβη Γιαννίση, Mιχάλης Γκανάς, Βερονίκη Δαλακούρα, Γιώργος Δουατζής, Γιάννης Ευθυμιάδης, Σταύρος Ζαφειρίου, Δημήτρης Καλοκύρης, Γιάννης Κοντός, Γιάννης Λειβαδάς, Χριστόφορος Λιοντάκης, Γιώργος Μαρκόπουλος, Μιχαήλ Μήτρας, Γιώργος Μπλάνας, Δάφνη Νικήτα, Λευτέρης Ξανθόπουλος, Παυλίνα Παμπούδη, Μιχάλης Παπαντωνόπουλος, Γιάννης Η. Παππάς, Στρατής Πασχάλης, Σταμάτης Πολενάκης, Βασίλης Ρούβαλης, Ντίνος Σιώτης, Γιάννης Στίγκας, Νατάσα Χατζιδάκι, Γιώργος Χουλιάρας.

Τα 28 ποιήματα είναι μια ελάχιστη αντίδραση στα τρέχοντα γεγονότα, ένα αντίδοτο στην κατάθλιψη, την απαξίωση και την αίσθηση υποχώρησης των πάντων, σε πολιτιστικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο.
Το ανθολόγιο που προκύπτει από αυτή την αυθόρμητη κίνηση, δημοσιεύεται άμεσα στο περιοδικό (www.e-poema.eu) και ήδη αποστέλλεται σε περίπου 7.000 παραλήπτες e-mail, ως «Ποίημα της εβδομάδας».

Με όπλο τους στίχους

Ποιήματα εμπνευσμένα ακριβώς τη στιγμή των γεγονότων. Είκοσι επτά ποιητές απευθύνουν τη δική τους διαμαρτυρία, την τοποθέτησή τους, μια ελάχιστη αντίδραση με τη «φωνή» τους, στην πραγματικότητα που ζει η Ελλάδα τις τελευταίες ημέρες. Προσδοκούν να συνεισφέρουν, με μοναδικό γνώμονα κάποιες αξίες και δικαιώματα˙ ως πολίτες, συμμέτοχοι, δημιουργοί και συνένοχοι. Τα ποιήματα δεν είναι παρά αιχμές διατυπωμένες σε στίχους αντί για διακηρύξεις, πολιτικολογία ή, το χειρότερο, απαθή σιωπή. Με αυτόν τον ελάχιστο τρόπο, οι παρόντες ποιητές εξανίστανται και στέκονται απέναντι στη βία και τις καταστροφές όσο και την υποτίμηση, την αναξιοπρέπεια, την όποια δύναμη επιβολής.

Η συντακτική ομάδα του (.poema..)





ΤΡΕΛΟΣ ΚΟΣΜΟΣ

11 12 2008

Τears for fears – Mad World
(η απόδοση στα ελληνικά δική μου)

Παντού τριγύρω υπάρχουν γνώριμα πρόσωπα
φθαρμένα μέρη, φθαρμένα πρόσωπα
χαρούμενοι και πρωινοί
για τις καθημερινές διαδρομές τους
δεν πηγαίνουν πουθενά, δεν πηγαίνουν πουθενά

Τα δάκρυα γεμίζουν τα γυαλιά τους
καμία έκφραση, καμία έκφραση
κρύβω το κεφάλι μου,
θέλω να πνίξω τη θλίψη μου
δεν υπάρχει αύριο, κανένα αύριο

Και το βρίσκω λιγάκι αστείο, το βρίσκω λιγάκι θλιβερό
τα όνειρα στα οποία πεθαίνω
είναι τα καλύτερα από όσα είχα ποτέ

Δεν μπορώ εύκολα να στο πω
δεν μπορώ εύκολα να σκεφτώ
πως οι άνθρωποι κάνουν κάνουν κύκλους γύρω-γύρω
είναι ένας πολύ, πολύ τρελός κόσμος,
τρελός κόσμος

Τα παιδιά περιμένουν τη μέρα
που θα νιώσουν καλά, ευτυχισμένα γενέθλια
φτιαγμένα να νιώθουν, όπως θα ‘πρεπε να νιώθει κάθε παιδί

Κάτσε κι άκουσε, κάτσε κι άκουσε
πήγα σχολείο και ήμουν πολύ αγχωμένος
κανείς δε με ήξερε,κανείς δε με ήξερε
Γειά σου δάσκαλε, πες μου ποιο είναι το μάθημά μου;
κι εκείνος με κοίταξε διερευνητικά, με κοίταξε διερευνητικά

Και το βρίσκω λιγάκι αστείο,το βρίσκω λιγάκι θλιβερό
τα όνειρα στα οποία πεθαίνω
είναι τα καλύτερα από όσα είχα ποτέ

Δεν μπορώ εύκολα να στο πω
δεν μπορώ εύκολα να σκεφτώ
ότι οι άνθρωποι κάνουν κάνουν κύκλους γύρω-γύρω
είναι ένας πολύ, πολύ τρελός κόσμος,
τρελός κόσμος





Αναδημοσιεύω

11 12 2008

Συνάδελφος επιμορφώτρια ανακοίνωσε σήμερα τα παρακάτω και θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο να τα αναδημοσιεύσω κι εδώ:

Έλαβα σήμερα στο mail μου την παρακάτω επιστολή, που γράφτηκε από συμμαθητές-φίλους του Αλέξη. Την αντιγράφω, γιατί αποτελεί μια συγκλονιστική έκκληση για βοήθεια, προς όλους μας, που με τη στάση μας και την παγερή αδιαφορία μας «σκοτώνουμε τα όνειρά τους».

(Πού ήταν σήμερα πολλοί από εμάς, όταν μαθητές και φοιτητές έμπαιναν επικεφαλής της πορείας; Ένα μη ευκαταφρόνητο ποσοστό έβγαζε το μεροκάματό του).

ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ
Δεν είμαστε τρομοκράτες, «κουκουλοφόροι», «γνωστοί-άγνωστοι»
ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ!
Αυτοί, οι γνωστοί-άγνωστοι….
Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας!
Έχουμε ορμή – μη σταματάτε την ορμή μας.
ΘΥΜΗΘΕΙΤΕ!
Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς.
Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο
για τη «βιτρίνα», παχύνατε, καραφλιάσατε,
ΞΕΧΑΣΑΤΕ!
Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε,
Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε,
να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους.
ΜΑΤΑΙΑ!
Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι,
έχετε κατεβάσει τα παντελόνια και περιμένετε
τη μέρα που θα πεθάνετε.
Δε φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε
δεν δημιουργείτε!
Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε.
ΥΛΗ ΠΑΝΤΟΥ
ΑΓΑΠΗ ΠΟΥΘΕΝΑ – ΑΛΗΘΕΙΑ ΠΟΥΘΕΝΑ
Που είναι οι γονείς; Που είναι οι καλλιτέχνες;
Γιατί δε βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν;
ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ!
ΒΟΗΘΗΣΤΕ ΜΑΣ

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Υ.Γ.: Μη μας ρίχνετε άλλα δακρυγόνα
ΕΜΕΙΣ
κλαίμε κι από μόνοι μας.





Για τα γεγονότα των ημερών

9 12 2008

Επειδή στη δεκαετία του ΄60 κάτι γνωρίζαν και το επένδυαν και με εξαιρετικές μελωδίες, αφιερωμένο στο μαθητή που χάθηκε άδικα και θα μπορούσε να είναι ένας από τους δικούς μας μαθητές.

He Ain’t Heavy, He’s My Brother

-Written by B. Scott and B. Russell

performed by the Hollies

The road is long

With many a winding turn

That leads us to who knows where

Who knows when

But I’m strong

Strong enough to carry him

He ain’t heavy, he’s my brother

So on we go

His welfare is of my concern

No burden is he to bear

We’ll get there

For I know

He would not encumber me

He ain’t heavy, he’s my brother

If I’m laden at all

I’m laden with sadness

That everyone’s heart

Isn’t filled with the gladness

Of love for one another

It’s a long, long road

From which there is no return

While we’re on the way to there

Why not share

And the load

Doesn’t weigh me down at all

He ain’t heavy, he’s my brother

He’s my brother

He ain’t heavy, he’s my brother…